Το ζήτημα της κατοικίας συναντάται σε όλη την Ευρώπη που αντιμετωπίζει ζητήματα αστικής ανάπτυξης, ελλιπούς στέγασης καθώς και ανεπάρκειας χώρου και υποδομών. Για δισεκατομμύρια αστέγων και «κακοστεγασμένων» η κανονική κατοικία δεν είναι ακόμη κεκτημένο.
Διερευνώντας την περίπτωση της Ελλάδας, η κλιμακούμενη στεγαστική κρίση είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, όπως ο υψηλός πληθωρισμός, η εκτίναξη του ενεργειακού κόστους, η διαδικασία του εξευγενισμού (gentrification) που συμβάλλει στην αύξηση των τιμών των κατοικιών παράλληλα με το χαμηλό εισόδημα για την πλειοψηφία του πληθυσμού, η δυσανάλογη των εισοδημάτων φορολογία, καθώς και οι προβληματικές πολιτικές πρόνοιας. Παράλληλα, τροφοδοτείται ένα διογκούμενο κτιριακό απόθεμα, που επίσης σχετίζεται με πολλαπλούς παράγοντες, όπως οι μετακινήσεις πληθυσμών για την κάλυψη αναγκών εργασίας και στέγης ή ακόμη και μετακινήσεις λόγω αδυναμίας κάλυψης των ίδιων αναγκών (εξώσεις, απώλεια μοναδικής κατοικίας, υποβάθμιση ποιότητας ζωής σε ορισμένες περιοχές, κ.ά.).
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σε τροχιά προώθησης της επανάχρησης (reuse) των κενών χώρων και του κτιριακού αποθέματος καθώς ολοένα και περισσότερο χρηματοδοτεί προτάσεις αξιοποίησης κενών χώρων εφαρμόζοντας καινοτόμες επιχειρηματικές προτάσεις. Με ένα μοντέλο «συνδιαχείρισης» πριμοδοτεί κινήσεις οι οποίες θα αναγεννήσουν περιοχές, θα έχουν ως γνώμονα το ελάχιστο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, θα επανα-εφεύρουν μορφές ψυχαγωγίας και καταναλωτισμού, έχοντας στόχο μία νέα αστική ταυτότητα και χρήση.
Στο Βόρειο Αιγαίο, εντοπίζεται πλήθος κενών κτιρίων τόσο δημοσίου όσο και ιδιωτικού συμφέροντος. Ένας σύνδεσμος της αξιοποίησης του δημοτικού και ιδιωτικού κτιριακού αποθέματος με προτάσεις κοινωνικής οικονομίας και αλληλέγγυων κινήσεων δύναται να ενεργοποιήσει το σύνολο του αστικού ιστού και να προσφέρει μια προοπτική για νέους και νέες που κατοικούν στην περιοχή.
Μπορείτε να δείτε το κενό κτιριακό απόθεμα αν συνδεθείτε ή κάνετε την εγγραφή σας εδώ.