Εναλλακτικές πρακτικές οικονομίας αναδύθηκαν σε διάφορες φάσεις εξέλιξης του καπιταλιστικού συστήματος, και προωθήθηκαν κυρίως κατά τη διάρκεια κρίσεων. Ο τομέας της κοινωνικής οικονομίας αποτελεί ένα σημαντικό μέρος αυτών των εναλλακτικών πρακτικών με μια μακρά παράδοση σε αρκετές χώρες, ιδιαίτερα του ευρωπαϊκού Νότου. Συχνά περιγράφεται ως ο τρίτος τομέας της οικονομίας, καθώς βρίσκεται μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, και συνήθως αφορά σε συλλογικά εγχειρήματα και επιχειρήσεις που υιοθετούν δημοκρατικές διαδικασίες παραγωγής και οργάνωσης.
Στην Ελλάδα, ο επίσημος τομέας της κοινωνικής οικονομίας είναι αυτός που περιγράφεται με τον όρο Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΛΟ) και ορίζεται ως “το σύνολο των οικονομικών δραστηριοτήτων που στηρίζονται σε μία εναλλακτική μορφή οργάνωσης των σχέσεων παραγωγής, διανομής, κατανάλωσης και επανεπένδυσης, βασισμένη στις αρχές της δημοκρατίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης, της συνεργασίας, καθώς και του σεβασμού στον άνθρωπο και το περιβάλλον”(Νόμος 4430/16). Στις μικρές κοινωνίες των νησιωτικών περιοχών, αρκετές από τις εδραιωμένες οικονομικές δραστηριότητες βασίζονται σε παραδοσιακές δομές συνεργατισμού, με την ύπαρξη ισχυρών άτυπων κοινωνικών δεσμών και δικτύων. Συγκεκριμένα στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, παραμένουν ζωντανές αρκετές παραδοσιακές δομές. Χαρακτηριστική είναι η παρουσία γυναικείων συνεταιρισμών στους οικισμούς της, οι οποίοι πέρα από την δραστηριοποίηση των ίδιων των μελών τους, στηρίζουν την τοπική οικονομία και την προβολή του τόπου τους με πολλαπλούς τρόπους.
Μπορείτε να δείτε τις καταχωρημένες κοινωνικές επιχειρήσεις αν συνδεθείτε ή κάνετε την εγγραφή σας εδώ.